Deze website maakt gebruik van cookies. Lees meer in de disclaimer. akkoord

 

Menu

terug naar dashboardterug naar vorige paginaSchoolnieuws

 78/135 

Diploma uitreiking 2015

Woensdagavond 1 juli was het zover: de vierdeklassers mochten bijna allemaal hun diploma in ontvangst nemen van hun mentor. Natuurlijk moest er daarbij getekend worden, want zoiets officieels krijg je niet elke week. De examensecretaris, de examencommissie en de mentoren zorgden dat alle papieren op de juiste manier ondertekend werden.

Belangrijker dan die handtekening was misschien wel het fotomoment: bijna alle ouders en/of verzorger(s) waren gekomen om dit heuglijke moment vast te leggen voor de toekomst. Het moment dat de naam van een leerling genoemd werd, sprong er altijd wel iemand op om het vast te leggen. Gewapend met een mobiel of fotocamera maar altijd met een brede glimlach, was het mooi voor het team om te zien hoe blij iedereen is dat het erop zit. Want niet alleen voor de examenkandidaten was het enorm zwoegen, ook het team voelt op zo’n moment iets van blijdschap dat het erop zit. Dat er weer een nieuwe lichting jonge mensen vol zelfvertrouwen naar het MBO gaat.

Voor het eerst sinds de geschiedenis van de Tobiasschool werden de examens en certificaten uitgereikt in de openlucht, vanwege het weer natuurlijk. Niet eerder werd het ineens zo warm als deze week, en de examencommissie besloot na overleg met de mentoren dat we de diploma’s en certificaten buiten moesten uitreiken. Met succes! Ondanks het geduld dat sommige kinderen (en ouders en leerkrachten) moesten hebben tijdens de lange reeks toespraken, bleef de stemming tot de laatste seconde zeer goed. Wat mooi om te zien dat iedereen vol aandacht naar de mooie woorden van de mentoren luisterde, ongeacht het kind dat toegesproken werd. Kortom, een prachtige avond om nooit meer te vergeten. Overbodig om te zeggen: we wensen de leerlingen die we hier niet meer terug zien op school, natuurlijk alle goeds en succes in de toekomst! En nu maar hopen dat we ze nog eens terugzien op school, om te vertellen hoe ’t ze vergaat, want we gaan ze toch een beetje missen.